Στρατολόγηση

Μία εντολή πρέπει να χωρά στην αποθήκη σου

Το Grepolis χρεώνει μια εντολή στρατολόγησης ολόκληρη τη στιγμή που τη δίνεις. Μια εντολή δεν είναι σχέδιο, είναι αγορά — και ολόκληρος ο λογαριασμός πρέπει να βρίσκεται στην αποθήκη μονομιάς.

Εξήντα ελαφρά πλοία είναι εβδομήντα οκτώ χιλιάδες ξύλο σε μία πληρωμή, για μια αποθήκη που φτάνει το πολύ γύρω στις τριάντα χιλιάδες: απλήρωτο σε κάθε επίπεδο, σε κάθε κόσμο. Απ' έξω αυτό ήταν χειρότερο από σφάλμα. Η πόλη δεν στρατολογούσε τίποτα, για πάντα, και το μόνο σύμπτωμα ήταν ένας στόχος που δεν κουνιόταν ποτέ.

Το Grepobot προσαρμόζει κάθε εντολή σε αυτό που χωρά πραγματικά η αποθήκη και σε αυτό που μπορεί να πληρώσει η πόλη πάνω από το δικό της απόθεμα ασφαλείας, και βάζει την επόμενη μόλις φύγει η προηγούμενη.

Μετράει ό,τι έχει ήδη παραγγελθεί

Αυτό που λείπει από τον στόχο είναι ο αριθμός που ζήτησες μείον τις μονάδες που βρίσκονται στην πόλη και τις μονάδες που περιμένουν ήδη στην ουρά, στον Στρατώνα ή στο Λιμάνι. Χωρίς αυτό το δεύτερο μισό, ένα bot ξαναδιαβάζει το ίδιο έλλειμμα σε κάθε πέρασμα και αγοράζει τον στρατό τρεις φορές.

Το σπάσιμο δεν κοστίζει τίποτα

Μια ουρά μονάδων είναι σειριακή και δεν έχει έκπτωση ποσότητας, οπότε επτά εντολές για έναν ιππέα πιάνουν τον Στρατώνα ακριβώς όσο μία εντολή για επτά. Το σπάσιμο ξοδεύει θέσεις ουράς, που είναι επτά ανά ουρά — Στρατώνας και Λιμάνι μετρούν χωριστά — και σου ξαναδίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσεις καν.

Στο μέτρο του στόχου, όχι της ουράς

Η μηχανή δεν προσπαθεί να κρατά τον Στρατώνα απασχολημένο. Προσπαθεί να ολοκληρώσει τον στόχο — έναν στόλο επίθεσης, έναν στρατό άμυνας, τη συνοδεία ενός αποικιακού πλοίου — οπότε το τι στρατολογεί και πότε βαθμολογείται με βάση αυτό, μαζί με ό,τι άλλο ανταγωνίζεται για τους ίδιους πόρους.